vrijdag 8 december 2017

Pirard in Vogelvlucht

Frits debuteerde tegen 't einde van seizoen 1978 in 't team van Joop, Sven-Ake, Alban, de ouwe Hoban, Seznec en Raymond Martin. Mercier, La Douce France, ver van huis.
Logisch dattie thuis vreemd ging.

foto: de stem, johan van gurp
Hij reed vooral in den vreemde.
Na z'n debuut nog twee jaartjes bij Mercier, d'n Fritz.


Daarna 'n jaartje in vijf verschillende truikes bij Lomme Driessens' Boule d'Or.
Vijf!


In 't vierde hielp ie Freddy in de Tour aan de groene trui.
Daarna nam ie 'n jaartje rust, thuis, bij Peter Post.
Noodgedwongen,
Post nam 'm na 'n voor Raas fout gelopen Ronde van Vlaanderen gewoon niet meer mee naar 'n behoorlijke koers. Balen voor de Bredanaar.

foto: de stem, johan van gurp
Frits zocht het in 1983 maar weer verderop van huis.
Bij Van Impe, in Bella Italia.



En hij wint de eerste etappe in de Tour dat jaar.
Het peloton strijkt op Marc Madiot, de sprinters maken zich klaar en weg is Frits.
Oerend hard blijft hij weg.
Geen geel, dat blijft om de schouders van proloogwinnaar Vanderaerden.




Frits wordt ook nog 2e in de stijd om de groene trui,
op respectabele afstand van winnaar Sean Kelly, maar toch.
In Nederland kent intussen ook de gemiddelde voetbalfan Frits Pirard.
Bij de na-Tour criteriums is hij een graag gezien gast.
Fabio herinnert hem in de Nacht van Zeilberg dat jaar,
Fignon won, de nummer drie in de strijd om de groene trui.
Met geel, juist ja.

In Twello wordt een omnium georganiseerd met behalve Frits Pirard nog wat prominente renners.
Een van de mooiere statieportretten uit die tijd.
Zelfs de geblesseerde herstellenden zijn erbij.


Niet normaal zo'n foto.
Frits wordt overigens tweede, na die met dat rooje petje links.

Pirard blijft nog 'n jaartje bij Van Impe en neemt Johan Van der Velde, rechtsonder met pony, mee.
In 1985 neemt hij zijn intrek bij Graaf de Gribaldy en King Kelly.


De Kneet, Jacques van Meer en de dat jaar ervoor al aanwezige Jean Habets vormen een Nederlands kwartet in de hoofdzakelijk Franse ploeg.


Weer Miko, geen Mercier, wel alu van Vitus.

In 1986 wordt het weer dichter bij huis gezocht.
Skil blijft, zo ook Habets en van Meer maar nu met Skala en op 'n Gazelle.


Ene JP van Poppel doet zich gelden.


Frits' z'n laatste jaar bij de profs doet ie in België met z'n jongere broertje Frank.
Van Impe is er ook weer bij.



Frits Pirard is vandaag 63 jaar geworden.
Zo, en nu 'n Bavaria.


donderdag 7 december 2017

Biecht Fiets

foto: archief joey skaggs
'Godskolere, vergeef me Heer, waar hangt die Farelli toch uit?
Als de berg niet tot Mohammed komt zal Mohammed tot de berg gaan,
ojee, wat zegt Meneer Kapelaan nu weer....
Wat is er toch met Fabio aan de hand?
In de kerk zien we 'm niet meer,
werken lijkt ie ook niet echt te doen en die keer dattie wat doet is 't met sexbommen.
Meneer Pastoor zei 't al,
wat die man nodig heeft is 'n goeie biecht!
Fárelli! Fábio!
Nú, biecht aan huis voor drie Weesgegroetjes en 'n Onze Vader!
Kóm dan!
Jezusmina ... '

woensdag 6 december 2017

CC


Wie BB zegt moet ook CC zeggen.
Nietwaar dames?


ok, ok ...


dinsdag 5 december 2017

zondag 3 december 2017

BB

Voor sommige mensen 'bottom bracket'.


Fabio ziet 't niet.

Kronenberg Kronenbergweg


vrijdag 1 december 2017

Van jeukende borstrokken en de kapper


Wat doet 'n mens met 'n fiets?
Fietsen! Dat spreekt.
En verder?
Poetsen?
Ja ja, na 'n toerritje of wellicht een koers.
Maar niet iedereen gebruikt z'n fiets alleen voor de lol.


Aan lol lijken de heren hierboven niet te doen maar het is overduidelijk een georganiseerd ritje.
En er is gepoetst alvorens het rijwiel te bestijgen, ga daar maar van uit.
Nadien ook.
Toch zijn deze heren niet genoeglijk aan het ontspannen, zij laten duidelijk zien aan het werk te zijn.
Benodigd gereedschap wordt meegedragen, in ieder geval vanaf de tweede rij.

Zo ook het heerschap op de bovenste foto.
Het is niet zo dat hij een wereldreis gaat maken.


Hoewel,
God weet hoeveel kilometers de goede man moet maken voor z'n brood.
Zo rond 1900 fietste hij bepakt en bezakt al pijp rokend aan de andere kant van de wereld rond.
Australië, da's een compleet continent.
Met veel schapen, toen al.


Het waarom van de kaart zegt eigenlijk al genoeg.
De kaart is gemaakt voor onze ovinafobe medemens,
die met een niet geheel reeële angst voor schapen.
Ovinafoob, onthoud dat woord.



Als er een kaart voor gemaakt moet worden om ze te missen dan zijn ze moeilijk te missen.
Veul fietsen voor de schaapsscheerder, want dat deed ie voor de kost.


Die krullen moesten d'r af, wol moest 't worden.
Daar konden dan weer fietstruikes van gebreid worden.
Of borstrokken natuurlijk, van die zo kriebelden.
In de moderne tijd Merino, topspul, ook voor racefietsers.


Als d'r niet geschoren kon worden,
bijvoorbeeld omdat de schapen nat waren van de regen,
dan raceten de schaapsscheerders wedstrijden.
En met hullie hun conditie was niks mis,
duizenden kilometers in de benen alleen voor 't werk.


Tussen de ene en de andere klus verdienden ze niks,
wat tempo rendeerde.
Er waren wel klachten dat die fietsende schapenscheerders meer aten dan hun paardrijdende collega's.
Maar mogelijk hoort de geachte lezer dit ten huize ook wel eens.
Van dat eten, niet van die paarden.

Maar de moraal van dit verhaal,
de moraal is,
mocht U nu weten ovinafoob te wezen,
uw borstrok jeukte immers altijd enorm,
tel dan geen schapen voor het slapen gaan.


'That's all folks.'


Inderdaad, uw verslaggever is pas naar de kapper geweest.

Fons van Katwijk

foto: archief erik van herck



Hier in '77, vandaag 66.

dinsdag 28 november 2017